Tijdens een van onze bezoeken aan de gemeenschap in het Siraro district, was Luc van Kemenade, journalist van de Wereldomroep mee om verslag te doen. We waren te gast tijdens een community conversation waarbij vrouwen en mannen uit het dorp voorlichting kregen over onder meer meisjesbesnijdenis en belangrijke personen uit de gemeenschap hun zegje konden doen. Zo waren aanwezig de religieuse leiders, maar ook ex-besnijdsters die hun praktijken hadden opgegeven nadat zij waren voorgelicht over de gevaren van besnijdenis.
Het artikel is een mooi verslag geworden van wat zich die ochtend afspeelde en wat de betrokken personen te vertellen hebben.
Kinderrechten staan in Ethiopië nog in de kinderschoenen. Daarom zijn er meerdere organisaties die zich bezig houden met de rechten van het kind, zoals het African Child Policy Forum (ACPF). Een onafhankelijke, Pan-Afrikaanse organisatie, die zich voornamelijk bezighoudt met onderzoek en, aan de hand van dit onderzoek, de lobby op het gebied van beleid om de rechten van het kind in Afrika te versterken. Maar ook zij ondervinden dat kinderrechten op de publieke agenda zetten, de nodige problemen kan opleveren. Als je jong bent in bijvoorbeeld Ethiopië kun je te maken krijgen met meerdere problemen: vroegtijdig schoolverlaten, trouwen op jonge leeftijd, leven in slechte of onhygiënische omstandigheden en ook als er sprake is van fgm worden de rechten van het kind geschonden.
Hoe geef je deze kinderen nou een stem? Het ACPF heeft daar twee oplossingen voor bedacht. Er is speciale rechtsbijstand waar kinderen en jongeren gratis gebruik van kunnen maken. Deze is helaas alleen gesitueerd in Addis Abeba, dus voor een kleinere groep bereikbaar. De andere manier is een poll. Dit geeft jongeren in onder meer Ethiopië de gelegenheid aan te geven waar de meeste behoefte aan is.
Kinderen tussen de 15 en 29 jaar worden door het ACPF geselecteerd om te praten over hun situatie. Het doel van deze poll is om de problemen met kinderrechten en hun welzijn op de publieke agenda te zetten. Zowel de kinderen uit de dorpen als de kinderen van de straat krijgen op deze manier een stem. Natuurlijk is dit niet altijd makkelijk om alle soorten groepen kinderen te bereiken (van platteland tot stad en van straatkinderen tot rijke kinderen) en daarmee zijn de uitkomsten niet altijd geheel representatief, toch is het een effectieve manier omdat het de kinderen zelf zijn die de problemen aandragen. Maar je moet er wel een lange adem voor hebben. Pas wanneer een behoefte echt bekend wordt, bijvoorbeeld door het gebruik van de media en dan met name de radio, zal er binnen de regering iets aan gedaan worden. Hier kunnen dus wel jaren overheen gaan. Dus of de kinderen die meededen aan de poll er zelf ook iets aan hebben is de vraag. Wel hebben zij een bijdrage geleverd aan de verbeterde levensomstandigheden in het leven van hun jongere broertjes of zusjes.
Het verhaal van het meisje dat niet besneden wilde worden en over activisme in Senegal. “Het meest belangrijke is dat mannen nee gaan zeggen.”
In 10 van de 14 regio’s in Senegal worden meisjes besneden. In de gemeenschappen is het traditie en de imam bepaalt vaak het beleid, ook al keurt de regering meisjesbesnijdenis af. Samenwerking tussen Unicef, de regering en actiegroepen begint zijn vruchten af te werpen.
fgmnogame
