Naar Den Haag, in traditionele kleding!

Dinsdagmorgen werden we blij verrast toen de Ethiopische gasten de deur van hun appartementen open deden; geheel in traditionele Oromo-kleding gingen we op weg naar Den Haag voor een ontmoeting op het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Onderweg en in de trein hadden onze gasten veel bekijks en mensen gaven spontaan complimenten en vroegen waar ze vandaan kwamen. Het bezoek aan het ministerie was goed, Berhanu kreeg uitgebreid de gelegenheid de projecten en goede resultaten van hun werk in Ethiopië toe te lichten en de medewerkers van BuZa en VWS beaamden dat we nog veel kunnen leren van de Ethiopische aanpak en dat meer aandacht voor het onderwerp binnen Nederlandse context nodig is. Voor een uitgebreid verslag van het bezoek kun je kijken op de website van IS Magazine, Sanne Terlingen (journaliste) was aanwezig en schreef het artikel. Daarna was het tijd voor een bezoek aan Kinderpostzegels, de stichting die zowel de Ethiopische organisaties ADAA en ICEDA en ons steunt en de uitwisseling mogelijk maakt. Alle medewerkers van SKN werden tijdens een educatieve lunch op de hoogte gebracht van de activiteiten die de organisaties dankzij Kinderpostzegels kunnen uitvoeren. Uiteraard hoorden daar foto’s van ons bezoek aan Ethiopië bij, die we zelf ook nog niet hadden gezien! De middag ging verder in Leiden, waar we presentaties kregen over de Kinder- en Jongeren Rechtswinkel en Defence for Children. Tijdens de presentaties ging het met name over de rechten van kinderen en hoe deze, ook in Nederland, geschonden worden. Dit riep bij jongeren verschillende vragen op; worden kinderen in Nederland ook wel eens geslagen? En wat gebeurt er als een kind een ouder slaat? Heel bijzonder was het voor de Ethiopische jongeren om een exemplaar te krijgen van het Right! magazine, aangezien er een artikel met foto’s over de uitwisseling in stond. Het zien van hun eigen gezichten in een blad toverde in eerste instantie verbaasde gezichten en later een trotse glimlach tevoorschijn. De dag werd afgesloten met een toeristische wandeling door het (historische) centrum van Leiden en een diner met heerlijke injera in een Eritrees restaurant.

Artikel IS

“Elke 15 seconden wordt ergens op de wereld een meisje besneden, dat zijn bijna 6.000 meisjes per dag, 2 miljoen meisjes per jaar, schat de World Health Organisation (WHO).
De wereldwijde aandacht gaat uit naar armoede en economische ontwikkeling, en soms naar vrouwen in conflictgebieden als Afghanistan en Congo. Ondertussen is driekwart van de vrouwen in Ethiopië genitaal verminkt. Vijf jongeren uit Ethiopië willen dit probleem ook in Nederland op de kaart zetten.”

IS Magazine van Internationale Samenwerking heeft een mooi artikel geplaatst over de komst van de Ethiopische jongeren.

Lees de rest van het artikel hier.

 

Jongeren ontmoeten jongeren

Hoe geven jongeren van No Game voorlichting? Dat wilde de Ethiopische jongeren graag een keer zien, wij hebben per slot van rekening ook met hen mee mogen kijken. We waren uitgenodigd door het Globe College in Utrecht om een voorlichting te komen geven en het was geen probleem om zeven extra gasten mee te nemen naar de voorlichting. In verband met een Ethiopië-week die zij recent hebben afgesloten, was de uitwisseling zelfs een hele leuke aanvulling. Dus stonden we afgelopen donderdag voor een bomvolle klas een voorlichting te geven over meisjesbesnijdenis.

Goede vragen, heftige antwoorden

Tijdens onze voorlichtingen proberen we altijd vanaf het begin interactie met de klas te hebben door discussis te voeren en vragen te stellen, nu nam de klas al snel die taak over door direct vragen te stellen aan de Ethiopische jongeren. Eerste vraag: kennen jullie zelf iemand die besneden is? Een van de Ethiopische meisjes vertelde daarop dat ze zelf besneden is toen ze twee jaar oud was. Ook vertelde ze dat haar moeder besnijdster is geweest en daar zes maanden voor in de gevangenis heeft gezeten, nadat zij zelf haar moeder had aangegeven omdat ze niet wilde stoppen. De meisjes leerden op school over de schadelijke gevolgen van besnijdenis en startte een girls-club om oudere mensen in de gemeenschap, zoals haar moeder, voor te lichten.

Voor de Ethiopische jongeren was het, ondanks de taalbarrière een bijzondere ervaring. Vooral dat Nederlandse jongeren verbaal zo aanwezig zijn in de klas verbaasde ze. In Ethiopië spreken jongeren de leraar niet tegen, in Nederland gaan leerlingen in discussie met hun lerares.  Het was, ook voor ons van No Game, een zeer geslaagde voorlichting. De Nederlandse jongeren in de klas waren nieuwsgierig en stelde goede vragen, de Ethiopische jongeren gaven mooie antwoorden die veel indruk maakten en natuurlijk hadden we tijd te kort, maar we maken altijd graag tijd vrij voor een groepsfoto. Vandaag bezoeken de jongeren radio Dalmar en de Tweede Kamer. Daarover later meer.

Een eerste dag Nederland

Gisterenmiddag zijn dan eindelijk onze Ethiopische gasten aangekomen: vijf jongeren (4 meiden en een jongen) en twee begeleiders (Berhanu, directeur van ADAA en Meseret, medewerkster bij het nationale radiostation Radio Fana). Vlak na aankomst waren er al genoeg nieuwe indrukken; de trein, de fietsen, het platte landschap, hun hotelkamers en de zon die maar niet onder ging. Na gisteravond de eerste maaltijd te hebben genuttigd in een pizzeria, wat voor de jongeren een geheel nieuwe belevenis was in alle opzichten, zijn we vanochtend fris begonnen met een officieel welkom bij Pharos. Daarna hebben medewerkers van Pharos presentaties gegeven over de organisatie, meisjesbesnijdenis in Nederland en de activiteiten van Pharos op dat gebied, het ‘naar school gaan’ in Nederland en verschillen en overeenkomsten tussen Ethiopië en Nederland op het gebied van bijvoorbeeld school, gezinsleven, omgang van jongeren met docenten/ouders en woonsituaties. ’s Middags hebben we een kijkje genomen in de Domkerk, een wandeling gemaakt door het centrum van Utrecht en typisch Nederlands gegeten: appelpannenkoeken! We hebben een mooi programma voor de boeg de komende week en het is nu al duidelijk dat ook de terugkomst van de Ethiopiërs ook voor ons een hele ervaring zal zijn. Laat staan voor onze gasten. De begeleiders vertelden ons vandaag dat ze nu al een enorm verschil zien in de houding van de jongeren vergeleken met 3 dagen geleden; ze zijn opener, steeds meer zichzelf en al een stuk minder verlegen dan in het begin. Heel leuk om te zien ook dat ze onderling veel lol hebben met elkaar en hun ogen uit kijken. We zullen weer veel gaan schrijven over alles wat we leren en beleven de komende dagen, met bijbehorende foto’s uiteraard.