Welkom!

Gisteren zijn de Ethiopische jongeren aangekomen in Nederland en vandaag leren we vooral elkaar en de organisaties kennen. Natuurlijk houden we hier bij wat we deze week doen.

Meisjesbesnijdenis in Ethiopie

Uit recent onderzoek van EGLDAM blijkt dat het aantal meisjes dat besneden wordt in Ethiopie de afgelopen 10 jaar met zo’n 5 procent gedaald is. Momenteel wordt gedacht dat nog ruim 70 procent van de meisjes in Ethiopie besneden is. Ons bezoek aan EGLDAM leerde ons dat de grootste daling plaats heeft gevonden onder meisjes die jonger zijn dan 14 jaar. Dit is belangrijk omdat dit waarschijnlijk betekent dat de jongere generatie ouders in toenemende mate heeft besloten hun dochters niet meer te besnijden. Dit wijst er op dat interventies op het gebied van de preventie van meisjesbesnijdenis mogelijk hun vruchten beginnen af te werpen. Hard bewijs hiervoor moet echter nog blijken uit onderzoeken naar de effecten van projecten op langere termijn.

Er is nog wel veel verschil in prevalentie en soorten besnijdenis tussen de verschillende regio’s. In de regio’s Somali en Affar worden nog veel meer meisjes besneden (meer dan 90 procent) dan in andere regio’s en wordt vooral de zwaardere vorm van besnijdenis, infibulatie, uitgevoerd. Ook vind je veel verschillen in de leeftijd waarop meisjes besneden worden, soms al 7 dagen na de geboorte maar soms ook nog op 17 jarige leeftijd, vlak voor het huwelijk. Meisjes tussen de 7 en 9 jaar lopen echter het meeste risico.

Het is zo ver..

Ja, gister was het nog een nachtje slapen, maar nu is het zo ver: we vertrekken naar Ethiopië!

Van 12 tot 25 maart gaat No Game, samen met Stichting Kinderpostzegels en twee meiden van de  Somalische organisatie FSAN richting de hoorn van Afrika: Ethiopië.

Twee weken lang worden we op sleeptouw genomen door verschillende Ethiopische organisaties zoals ADAA (African Development Aid Association).

Ontzettend benieuwd zijn we naar het land, maar ook het onderwerp: meisjesbesnijdenis in een land als Ethiopië. Een land dat zo risicovol is en waar meisjesbesnijdenis zoveel voorkomt en inmiddels ook afneemt. Hoe praten jongeren er met elkaar over? Welke organisaties strijden er al tegen en wat motiveert mensen om hun kinderen wel/niet te besnijden.

In het reisschema lezen we ook over een ontmoeting met vrouwen die zelf hebben besneden. Wat waren hun reden om dat te doen en konden ze gewend raken aan al dat bloed dat verloren gaat tijdens een besnijdenis? Ook zijn we ontzettend benieuwd naar hun redenen om nu te stoppen met besnijden.

Maargoed, dat voor de komende weken. Nu nog even de laatste dingen regelen: paspoort? Check. Ticket? Check. Koffer onder de 23 kilo? Check. Nog een nachtje goed slapen en we zijn er klaar voor. Ethiopia here we come!